RON VAN DER ENDE 2017-12-11T09:26:24+00:00

Project Description

RON VAN DER ENDE

OVER

Ron van der Ende (Delft 1965) Woont en werkt in Delfshaven, Rotterdam.

Ron van der Ende
In de eerste jaren na zijn afstuderen aan de kunstacademie in Rotterdam werkte Ron van der Ende met zeer uiteenlopende materialen. Zijn auto’s, schepen, vliegtuigmotoren en ruimteschepen waren van staal, hout en plastic. Er werd licht en geluid aan toegevoegd of werden uitgevoerd als schilderij. Naarmate zijn technisch kunnen toenam zocht hij steeds verdergaand het experiment, het doel was om dilettant te blijven.

Deze experimenten vonden plaats medio jaren 90 vaak binnen samenwerkingsverbanden. Een reeks grote complexe installaties werd gerealiseerd met kunstenaarscollectief ExpoHenK. Daarvan zijn voorbeelden te vinden in de Caldic Collectie en in de collectie van het Groninger Museum. Hiernaast werkte Van der Ende vaak samen aan projecten met Freek Drent een van de kunstenaars uit het collectief. Eén van die projecten was ‘Industrieel landschap’.

Het Industrieel Landschap.

Het uitgangspunt was: ‘Het vervaardigen van een schaakspel op basis van industriële installaties en architectuur, al dan niet als multiple, waarbinnen experimenten met materiaal ruim baan zouden krijgen’. Er werd beeldmateriaal verzameld en gefotografeerd in industriegebieden in Europa, met name in Roemenië. De uiteindelijke manifestatie verschoof van het schaakbord naar een ‘sokkel’; er werden 16 sculpturen gemaakt met een min of meer geïntegreerde sokkel. Het project werd als geheel tentoongesteld in Nederland en Duitsland. In de tentoonstelling ‘Schaal’, bij PHK18 zijn drie van de zestien werken uit Industrieel Landschap opgenomen. Het zijn alle drie werken die binnen het project ontstaan zijn maar die door Ron van der Ende alleen zijn uitgevoerd. Eén werk, ‘De flatjes’, bestaat uit drie skeletten van flatgebouwen die uit zware H-profielen bestaan, helaas is de sokkel verloren gegaan. Een ander werk, ‘Watertoren’, toont een stalen watertoren geïnspireerd door ‘Wasserturme’ van Bernd en Hilla Becher, dat in een veld van hoog ‘gras’ staat gemaakt van bezems, geïntegreerd in een replica van een antiek bedkastje. Het derde werk, een complex van drie houten gebouwen uit sloophout op een sokkel gemaakt van oude weekplanborden, wordt sinds 2011 geleend, via CBK Rotterdam door ConsortArchitects.

Sloophout

Reeds op de academie gebruikte Van der Ende oud hout. Docent Arie Berkulin bezorgde hem de eerste oude geteerde planken. Met ExpoHenk vervaardigden ze gezamenlijk het grootschalig project ‘Huis’, (Caldic collectie) grotendeels bestaand uit sloophout. Werd de keuze voor sloophout in eerste instantie ingegeven door het simpele feit dat het overal voor niets te vinden was, in 1996 kwam het moment dat de kunstenaar besloot zich ook echt te beperken tot dit materiaal. Het dilettantisme werd vaarwel gezegd, een diepgaand onderzoek naar materiaal nam een aanvang.

Schaalmodellen van schepen, sleepboten en duikboten ontstonden en bleken succesvol maar brachten beperkingen met zich mee door de dwingende eisen van de technische tekening. Er was weinig ruimte voor het creatief proces.

Bas-Reliëfs

In 2000 ontstonden de eerste bas-reliëfs, een reliëf met een verdiepte ondergrond. Door de onderwerpen uit te voeren in deze techniek ervoer Van der Ende een grote vrijheid in beeldvorming en uitvoering. De eigenschappen van het sloophout zoals nerf richting, kleurschakeringen, slijtageplekken en afbladderen werden gebruikt om vorm en materiaal illusies te creëren. Van der Ende kon voortaan op zowel grote als kleine schaal werken. Er werd een wereld van nieuwe mogelijkheden geopend waar hij voet aan wal zette en op ontdekkingsreis ging.

De thema’s bleven jongensachtige: auto’s, industriële objecten, architectuur, ruimtevaart. Later zoekt hij ook de randen op: bijvoorbeeld boomstammen, een rib-eye steak, en een ijsberg.

Barn Raising

Voor zijn overzichtstentoonstelling in de Kunsthal in 2015 maakte hij een groot werk, ‘Barn Raising’. Een open houten constructie in de vorm van een Amerikaanse boeren schuur. Dezelfde vorm waarop een van de fabrieksgebouwen van het werk dat ConsortArchitects geleend heeft, gebaseerd is. Een Barn Raising is een evenement waarbij de bevolking van een Amerikaans boerendorp samen komt om voor een van hen een grote boeren schuur op te richten. Traditioneel wordt op het moment dat de open structuur overeind staat een foto genomen terwijl alle deelnemers in de constructie zijn geklommen.

EXPOSITIES